در حوالی ِ خیابان خاطره برخوردی

کبوترت در حسرت پر کشیدن پرپر زد !

تو حرفشان را باور نکن !

تو با من نبودی و من با تو بودم

مگر نه که با هم بودن ،

همین علاقه ساده سرودن فاصله است ؟

شعرهای نو سروده باران و بوسه را

هر شب، شب بخیری به تو گفتم

از آنسوی سکوت ِ خوابهایم شنیدم !

تازه همین عکس ِ طاقچه نشین ِ تو ،

فرقی نداشت که فاصله دستهامان

پس دلواپس ِ‌انزوای این روزهای من نشو،

در حوالی ِ خیابان خاطره برخوردی ...